Ormandaki haydutlar askeri üniformalı bir kadına saldırdı ve ona korkunç bir şey yapmak istediler, ama hiçbiri bunun nasıl biteceğini tahmin etmiyordu 😱😱
Ormanda garip ve boğucu bir sessizlik vardı. Kuşlar bile sanki ortadan kaybolmuştu. Sadece ileriden boğuk iniltiler duyuluyordu.
Küçük bir açıklıkta birkaç güçlü adam yaşlı bir adamı çevrelemişti.
Onu çoktan yere sermişlerdi, kıyafetleri çamur içindeydi ve yüzü darbe izleriyle doluydu.
İçlerinden biri onu botuyla umursamazca tekmeledi.
— Hadi ihtiyar, bunu kolay yoldan halledelim, dedi yanağında yara izi olan uzun boylu adam. — Para nerede?
— Hiçbir şeyim yok… — diye güçlükle söyledi yaşlı adam.
— Beni sinirlendirme, diye sırıttı bir diğeri. — Sakladığın paran olduğunu biliyoruz.
Sanki bu bir oyunmuş gibi gülüyorlardı.
Ve aniden bir ses duyuldu.
Net, sert ve kendinden emin:
— Yeter.
Herkes aynı anda arkasına döndü.
Hafif sisin içinden askeri üniformalı bir kadın çıktı.
Sakin adımlar, dik bakış, gözlerinde zerre korku yoktu.
Hiçbiri bir sonraki saniyede ne olacağını tahmin edemedi 😱😱
Cümlesini bile bitiremedi.
Aynı anda kadın adamın kolunu sertçe ters çevirdi.
Bir çıtırtı duyuldu ve adam acı içinde eğildi.
Ardından hızlı bir diz darbesi geldi ve yere düştü.
— Sen… — diye bağırdı ikincisi ve üzerine atıldı.
Kadın hızlı hareket ediyordu, gereksiz tek bir hareket bile yoktu.
Bir adım yana, bir tutuş — ve o da yerdeydi.
Üçüncüsü ise net bir dirsek darbesi aldı ve geriye savruldu.
— Burada ne oluyor?! — diye bağırdı içlerinden biri.
Özgüvenleri yerini paniğe bırakmaya başladı.
Birkaç saniye sonra hepsi çimenlerin üzerinde inliyor, kalkmaya çalışıyor ve tekrar düşüyordu.
Sadece biri kaldı.
Yavaşça geri çekiliyor, ona gerçek bir korkuyla bakıyordu.
— Sen kimsin?.. — diye fısıldadı.
Kadın sakin bir şekilde üniformasını düzeltti, sanki hiçbir şey olmamış gibi.
— Özel kuvvetler kaptanı, — diye kısaca cevap verdi.
Sessizlik yeniden ormanı kapladı.
Birkaç dakika sonra araç sesleri duyuldu.
Onun ekibi açıklığa koştu.
Haydutlar hızla etkisiz hale getirildi ve götürüldü.
Yaşlı adam dikkatlice kaldırılıp araca oturtuldu.
Kapı kapanmadan önce onun elini sıkıca tuttu.
— Teşekkür ederim… — dedi kısık sesle. — Her şeyin bittiğini sanmıştım…
Kadın sadece hafifçe başını salladı.
— Her şey yoluna girecek.
Arkasını döndü ve sakin bir şekilde ekibine doğru yürüdü.
Onun için bu olağan dışı bir şey değildi.
Bu sadece işiydi.
