Kayınvalidem bize daireyi hediye ettiğinde, hayatımızın en büyük hediyesini aldığımıza emindik: ancak taşındıktan sadece birkaç gün sonra köpeğimiz yatak odasındaki aynı duvara sürekli bakmaya ve yüksek sesle havlamaya başladı, kısa süre sonra da bende şiddetli alerji nöbetleri ortaya çıktı — sonunda dayanamadık, bir usta çağırdık ve o duvarı açmaya karar verdik 😱

Kayınvalidem bize daireyi hediye ettiğinde, hayatımızın en büyük hediyesini aldığımıza emindik: ancak taşındıktan sadece birkaç gün sonra köpeğimiz yatak odasındaki aynı duvara sürekli bakmaya ve yüksek sesle havlamaya başladı, kısa süre sonra da bende şiddetli alerji nöbetleri ortaya çıktı — sonunda dayanamadık, bir usta çağırdık ve o duvarı açmaya karar verdik 😱

Kayınvalidem bize kendi dairesini hediye etmek istediğini söylediğinde, eşimle birlikte mutluluğumuza inanamadık.

Yıllarca kiralık evlerde yaşadıktan sonra sonunda kendimize ait bir evimiz olmuştu.

Bize uzun zamandır yardım etmek istediğini ve daireye artık ihtiyacı olmadığını söyledi. Ona çok minnettardık ve iyi niyetlerinden hiç şüphe etmedik.

Ev yeni değildi, yaklaşık kırk yıllıktı ama çok sıcak ve huzurlu görünüyordu.

Geniş bir mutfak, büyük bir yatak odası, ahşap zemin, yüksek tavanlar ve sakin bir mahalle.

Kızımız yeni odasına bayılmıştı, eşimle ben de neredeyse her akşam hangi tadilatları yapacağımızı ve evi nasıl yavaş yavaş düzenleyeceğimizi konuşuyorduk.

Bizimle birlikte Rada adındaki Alman çoban köpeğimiz de taşındı.

İlk günlerde tamamen normal davranıyordu.

Odaların içinde dolaşıyor, her köşeyi keşfediyor, yeni kokulara alışıyor ve yatağımızın yanında huzurla uyuyordu.

Ama yaklaşık bir hafta sonra her şey değişti.

Bir gece yüksek sesli havlamayla uyandık.

Rada yatak odamızdaki duvarın önünde duruyor ve gözlerini duvardan ayırmıyordu.

İlk başta arkasında bir fare ya da bir ses duyduğunu düşündük.

Eşim onu başka bir odaya götürdü, sakinleştirdi ve tekrar uyumaya çalıştık.

Ama ertesi gece aynı şey tekrar oldu.

Sonra bir kez daha.

Ve bir kez daha.

Her gece yaklaşık aynı saatte Rada yatağın yanındaki aynı duvara gidiyor ve dikkatle bakıyordu.

Bazen sadece hareketsizce duruyordu.

Bazen de sanki bizi önemli bir konuda uyarmaya çalışıyormuş gibi çok yüksek sesle havlıyordu.

En garip olan şey, köpeğin evin geri kalanında tamamen normal davranmasıydı.

Kızımızla oynuyor, sakince yemek yiyor, yürüyüşe çıkıyor ve dinleniyordu.

Ama gece olduğunda ve yatak odasına girdiğimizde yine duvarın önüne geçiyordu.

Birkaç hafta sonra tamamen yorulmaya başladık.

Neredeyse doğru düzgün uyuyamaz hale geldik.

Sonra başka bir sorun ortaya çıktı.

Bende şiddetli alerji belirtileri başladı.

İlk başta bunun taşınmadan veya eski evden kaynaklandığını düşündüm.

Ancak durumum giderek kötüleşti.

Gözlerim sürekli yaşarıyor, öksürüyor, cildimde tahriş oluşuyor ve özellikle yatak odasındayken kendimi çok rahatsız hissediyordum.

Evi baştan sona temizledik.

Yatak çarşaflarını değiştirdik.

Odayı küf ve toz açısından kontrol ettik.

Hatta evi incelemesi için bir uzman çağırdık.

Ama şüpheli hiçbir şey bulamadı.

Her şeyi kayınvalideme anlattığımızda sadece sakin bir şekilde şöyle dedi:

— Muhtemelen yeni yere alışman gerekiyor.

O zaman sözlerine fazla önem vermedik.

Hatta sorunun Rada’dan kaynaklanabileceğini bile düşündük.

Belki taşınmak onu strese sokmuştu ve yeni ortama garip bir şekilde tepki veriyordu.

Ama bir akşam öyle bir şey oldu ki artık onun davranışlarını görmezden gelemedik.

Salonda oturmuş film izliyorduk ki Rada aniden ayağa kalktı ve yatak odasına koştu.

Birkaç saniye sonra yüksek sesli havlamasını duyduk.

Odaya girdiğimizde köpek artık sadece duvara bakmıyordu.

Patileriyle duvarı kazımaya başladı.

O kadar güçlü kazıyordu ki yüzeyde belirgin izler oluştu.

Sanki çaresizce bize tam olarak o noktayı göstermeye çalışıyordu.

O zaman eşim şöyle dedi:

— Haftalardır bize bu duvarı gösteriyorsa, belki gerçekten orada bir şey vardır.

Ertesi gün tanıdığımız bir ustayı aradık.

Aletleriyle geldi ve hikâyemizi duyunca ilk başta gülümsedi.

Ama duvara vurmaya ve kontrol etmeye başladığında yüz ifadesi değişti.

Bir noktada ses tamamen farklı geliyordu.

Alçıpanın arkasında gerçekten boşluk vardı.

Duvarın küçük bir bölümünü açmaya karar verdik.

Usta dikkatlice duvarın bir parçasını çıkardı ve arkasında gizli bir alan bulduk.

Eski kablolar, borular veya unutulmuş inşaat malzemeleri bulmayı bekliyorduk.

Ama içeride küçük, hava geçirmez şekilde kapatılmış bir kutu vardı.

Onu dışarı çıkardık ama hâlâ ne bulduğumuzu bilmiyorduk.

Birkaç dakika sonra ise bunun oraya birileri tarafından özellikle saklandığı ortaya çıktı… 😱