Kaslı genç bir asker, gücünü ve üstünlüğünü göstermek için yeni gelen bir kıza meydan okudu, ancak onun kim olduğunu ve gerçekte neler yapabileceğini hiç bilmiyordu 😱😨
Spor salonu her zamanki gürültüyle doluydu. Kimi ağırlık kaldırıyor, kimi kum torbasında çalışıyor, darbeler, komutlar ve kısa konuşmalar duyuluyordu. Her şey her zamanki gibiydi — herkes kendi işiyle meşguldü ve başkalarına dikkat etmiyordu.
Ama herkesin arasında bir kız dikkat çekiyordu.
O yeni bir askeri öğrenciydi ve birliğe kısa süre önce gelmişti. İlk günlerden itibaren ona soğuk davranıldı. Kimse onunla konuşmak istemiyordu, görevlerde ondan kaçınılıyordu, yemekhanede her zaman yalnız oturuyordu. Arkasından fısıldaşılıyor, bazen gülünüyor, ama yüzüne karşı neredeyse kimse bir şey söylemiyordu. Kendi insanlarının arasında yabancı gibiydi.
O gün kum torbasının yanında duruyor ve sakin bir şekilde darbelerini çalışıyordu. Hareketleri netti, gereksiz telaş yoktu. Acele etmiyor, kimseye bir şey kanıtlamaya çalışmıyordu — sadece çalışıyordu.
İşte o anda onu fark etti.
Genç, kaslı, kendine güvenen ve küstah bir gülümsemeye sahip bir asker. İlgi odağı olmayı ve kimin lider olduğunu göstermeyi seviyordu. Yeni gelen kız onun için kolay bir hedef haline geldi.
Yanına yaklaştı ve alaycı bir şekilde gülümsedi.
— Ne kadar güçlüyüz. Dikkat et de elini incitme.
Kız ona bakmadı bile. Sanki o orada yokmuş gibi torbaya vurmaya devam etti. Bu onu sinirlendirdi.
— Senin gibiler evde oturup çocuk büyütmeli, burada asker taklidi yapmamalı.
Kız bir an durdu ve sakin bir şekilde cevap verdi:
— Bu seni ilgilendirmez.
O daha geniş bir şekilde gülümsedi.
— Ne oldu, kendini güçlü mü sanıyorsun?
Diğerleri de toplanmaya başladı. Kimi dambıllarla durdu, kimi duvara yaslandı. Herkes bunun nasıl biteceğini merak ediyordu.
— Hadi bakalım, bu kadar özelsen, neler yapabildiğini göster, — dedi daha yüksek sesle.
— Sana gösterecek hiçbir şeyim yok, — dedi ve tekrar torbaya döndü.
Ama genç adam geri adım atmaya niyetli değildi.
Aniden öne doğru bir adım attı ve uyarı vermeden hızlı ve isabetli bir darbe indirdi. Darbe profesyoneldi. Kız tepki veremeden yere düştü.
Salonda sessizlik oldu.
Yerde yatıyordu, yanını tutarak nefes almaya çalışıyordu. Acı keskinydi, ama daha güçlü olan başka bir şeydi — öfke. Başını kaldırıp ona baktı ve gözlerinde artık ne şaşkınlık ne de korku vardı. Sadece soğukluk.
Asker gülümsedi ve bir adım geri çekildi.
— Hepsi bu. Yerini bil ve eve git.
Kalabalıktan birkaç kişi sessizce güldü.
Kız yavaşça ayağa kalktı.
Önce doğruldu, sonra elini indirdi ve doğrudan çocuğa baktı. Artık duygusuz, telaşsız, sanki içinden bir şey değişmişti.
— Bitirdin mi? — diye sordu sakin bir şekilde.
Asker gülümsedi, ama gözlerinde zaten bir gerilim vardı. Kız bir adım öne çıktı.
İlk darbe hızlı ve keskti. Ardından ikinci. Kendinden emin hareket ediyordu, gereksiz hareketler olmadan. Acemi gibi değil, ne yaptığını çok iyi bilen biri gibi.
Çocuk önce karşılık vermeye çalıştı, profesyonel gibi davrandı, ama kısa sürede işin bu kadar kolay olmadığını anladı. Her darbesi net bir karşılık aldı. O geri çekilmedi, paniğe kapılmadı, mesafeyi korudu ve hareketlerini okudu.
Kalabalık sustu. Artık kimse gülmüyordu.
Ve bir noktada her şey belli oldu. Yandan keskin bir darbe — kesin, güçlü. Çocuk dayanamadı ve yere düştü.
Salon sessizliğe büründü.
Kız yaklaştı, ağır nefes alıyordu ama güvenle ayakta duruyordu.
— Büyükbabam hizmet etti. Babam hizmet etti. Ve ben de hizmet edeceğim, — dedi, yukarıdan ona bakarak. — Çocukluğumdan beri buna hazırlandım. Ve senin gibi insanlar bana engel olamaz ve olamazlar. Bir dahaki sefere daha fazla acıyacak. Anladın mı?
O hiçbir şey cevaplamadı. Sadece ona baktı ve gözlerinden anlaşılıyordu — anladı.
O günden itibaren salondaki kimse ona eskisi gibi davranmadı.
