Hamile eşinden kurtulmaya çalışan adam, onu yiyecek ve su olmadan ormanda tek başına bıraktı. Kadın gözleri kapalı şekilde yatıyordu ve gölgelerden bir kurdun çıktığını bile fark etmedi… sonra gerçekten korkunç bir şey oldu 😮😳
Adam uzun süre her şey yolundaymış gibi davrandı ama içten içe kararını çoktan vermişti. Sorumluluktan korkuyordu, doğacak çocuktan korkuyordu ve hayatının sonsuza kadar değişmesinden korkuyordu. Borçlar büyüyordu, işi pamuk ipliğine bağlıydı ve kafasında sürekli aynı düşünce vardı: eğer şimdi bu sorundan kurtulursa, sonra her şey daha kolay olacaktı.
O gün alışılmadık derecede sakindi. Şehir dışına çıkıp temiz hava almaları gerektiğini söyledi. Kadın ona inandı, ancak içinde bir huzursuzluk hissediyordu.
Yol onları ormanın daha derinlerine götürdü. Telefon sinyali kayboldu ve etraf daha sessiz ve daha soğuk hale geldi.
Araba, evlerin ve yolların olmadığı dar bir açıklıkta durdu.
— Neden buraya geldik? diye sessizce sordu.
Adam hemen cevap vermedi.
— Arabadan in.
Kadın ne olduğunu anlamadı.
— Böyle yaşayamam. Kendi başının çaresine bak.
Araba ağaçların arasında kayboldu.
Saatlerce yürüdükten sonra kadın tamamen tükenmişti. Açtı, susamıştı ve başı dönüyordu. Devrilmiş bir ağacın yanına oturdu ve gözlerini kapattı.
Orman kararıyordu. Garip sesler duyuluyordu. Dallar kırılıyordu. Yapraklar hışırdıyordu. Sonra uzaktan bir kurt uluması duyuldu.
Kadın korkudan donup kaldı.
— Lütfen… yardım edin…
Yorgunluktan neredeyse uykuya dalıyordu ve karanlıktan yaklaşan hayvanı fark etmedi.
Önce ağaçların arasında bir gölge belirdi.
Sonra sessizce bir kurt ortaya çıktı.
Yavaşça yaklaşıyordu.
Kadın gözlerini açtığında onu sadece birkaç metre uzağında gördü.
Büyük. Karanlık. Soğuk bakışlı.
Hırlamıyordu. Sadece ona bakıyordu.
Kadın çığlık bile atamadı.
Ve aniden kurt bir adım öne çıktı.
Ve sonra gerçekten korkunç bir şey oldu 😱
Kadın gözlerini kapattı ve en kötüsünü bekledi. Ama hiçbir şey olmadı.
Gözlerini tekrar açtığında kurt artık ona bakmıyordu. Başını aniden ormana doğru çevirdi, kulakları dikildi ve bedeni gerildi. Aynı anda karanlıktan başka bir ses geldi — ağır adımlar ve derin bir hırıltı.
Kurt daha fazla yaklaşmadı. Aniden geri çekildi, kadına bir kez daha baktı ve sanki onu uyarıyormuş gibi hafifçe inledi. Ardından arkasını dönüp ağaçların arasında kayboldu.
Kadın ilk başta ne olduğunu anlamadı. Ancak birkaç saniye sonra ayak sesleri duydu — bu kez sessiz değildi. Biri doğrudan ona doğru geliyordu.
Karanlıktan ellerinde fener olan iki adam çıktı. Arkalarında tüfek taşıyan bir adam daha vardı.
— İşte burada! diye bağırdı içlerinden biri.
Bunlar orman görevlileriydi. Ulumayı duymuşlar ve hayvanlara ya da insanlara bir şey olup olmadığını kontrol etmeye gelmişlerdi.
Yaklaştıklarında içlerinden biri sessizce şöyle dedi:
— Eğer kurt olmasaydı… buraya asla gelmezdik.
Kadın artık konuşamıyordu. Onu dikkatlice kaldırdılar, bir montla sardılar ve su verdiler.
Ertesi gün hastanede bulundu. Doktorlar birkaç saat daha geç kalınsaydı onu kurtarmanın imkânsız olacağını söylediler.
Bir süre sonra kocasını da buldular.
Çok uzağa gidememişti. Orman bölgesinin çıkışındaki kameralar arabasını kaydetmişti. Sorguya alındığında önce her şeyi inkâr etmeye çalıştı ama sonunda çöktü.
Ve o zaman hayatı boyunca unutamayacağı bir cümle duydu:
— Onu ölüme terk ettin. Ve onu senin canavar diyeceğin kişi kurtardı.
