Köy sakinleri, şelalenin yakınındaki kayalıkta asılı kalan dev bir kaplan fark etti ve kaplanı kurtarmak için yardıma koştular, ancak kaplanın kurtarıldıktan sonra ne yapacağını hiç tahmin etmiyorlardı 😨
“Çabuk buraya gelin! Orada bir kaplan var! Şelalenin yanında dev bir kaplan var!” diye yaşlı balıkçı Samir titreyen bir sesle bağırdı ve doğrudan köyün merkezine doğru koştu.
Dükkanın yanında, sundurmanın altında oturan adamlar ilk başta sadece güldüler.
Bazıları yaşlı adamın yine abarttığını düşündü, bazıları ise nehir kenarında geçen uzun bir sabahın ardından bir şeyler gördüğünü sandı.
Ama Samir fazlasıyla korkmuş görünüyordu.
Elleri titriyordu, kıyafetleri sırılsıklamdı ve sanki bir şeyden kaçıyormuş gibi nefes nefese kalmıştı.
“Birazdan düşecek!” diye yaşlı adam bağırmaya devam etti.
“Eğer düşerse timsah onu hemen parçalayacak!”
Bu sözlerden sonra insanlar aniden sustu.
Köyde herkes, şelalenin altında uzun yıllardır dev yaşlı bir timsahın yaşadığını biliyordu.
Avcılar bile ondan korkuyordu.
İnsanlar birkaç kez bu canavarın nehre gelen yaban domuzlarını ve geyikleri suyun altına çektiğini görmüştü.
Timsahın o kadar büyük olduğu söyleniyordu ki bir tekneyi kolayca devirebilirdi.
Birkaç dakika içinde adamlar ipler ve uzun sopalarla şelaleye doğru koşmaya başladılar.
Suyun sesi giderek daha da yükseldi ve insanlar kayalığa ulaştığında gördükleri manzara karşısında birçok kişinin içi ürperdi.
Dev bir Bengal kaplanı gerçekten kaygan kayalarda neredeyse uçurumun hemen üzerinde asılı kalmıştı.
Güçlü su akıntısı sürekli hayvanın yan tarafına çarpıyor ve pençeleri yavaş yavaş aşağı kayıyordu.
Kaplan korku ve çaresizlik içinde kükrüyor, tutunmaya çalışıyordu ama akıntı çok güçlüydü.
Ancak en korkunç şey aşağıdaydı.
Şelalenin altında köpüren suyun arasında zaman zaman dev karanlık bir timsah sırtı görünüyordu.
Yırtıcı hayvan kaplanın tam altında yavaşça dolaşıyor, sanki hayvanın düşmesini sabırla bekliyordu.
“Tanrım… onu bilerek bekliyor,” diye adamlardan biri sessizce fısıldadı.
Tam o anda kaplan yeniden biraz daha aşağı kaydı ve su neredeyse tüm vücudunu kapladı.
Korkunç bir kükreme duyuldu.
“Eğer onu şimdi yukarı çekmezsek bir dakika içinde çok geç olacak!” diye Rahim bağırdı.
“Delirdin mi sen?!” diye başka bir adam bağırdı.
“Bu bir kaplan! Onu kurtardıktan hemen sonra bizi öldürecek!”
Ama Rahim çoktan ıslak kayaların üzerinde ilerlemeye başlamıştı.
Diğer adamlar birbirlerine endişeyle baktılar ama sonunda onu takip ettiler.
Su onları neredeyse ayaklarından savuruyordu, kıyafetleri hemen sırılsıklam oldu ve şelalenin gürültüsü o kadar yüksekti ki birbirlerinin yüzüne bağırmak zorunda kaldılar.
İnsanlar yaklaştığında kaplan ilk başta daha da yüksek sesle kükredi ve dev dişlerini gösterdi, ama sonra garip bir şey oldu.
Hayvan sanki insanların onu kurtarmaya çalıştığını anlamış gibiydi.
Direnmeyi bıraktı ve sadece ağır ağır nefes alarak pençeleriyle kayaya tutundu.
Aşağıda timsah yeniden ortaya çıktı.
Bu kez canavar o kadar yakına yüzdü ki adamlar onun dev gözlerini ve uzun çenesini görebildi.
“Daha hızlı! Daha hızlı çekin!” diye Samir bağırdı.
Tam o anda akıntı kaplanın yanına sert bir şekilde çarptı ve hayvan neredeyse tamamen aşağı düştü.
Adamlardan biri onun ön pençesini yakalamayı başardı ama kendisi de kaydı ve kaplanla birlikte uçuruma düşmekten son anda kurtuldu.
Aşağıdaki timsah aniden daha hızlı hareket etmeye başladı.
Yırtıcının avın neredeyse ona ait olduğunu anladığı görülüyordu.
Adamlar son güçleriyle kaplanı yukarı çektiler.
İpler o kadar gerildi ki gıcırdamaya başladı, su etraflarında öfkeyle akıyordu ve hayvan çaresizce pençelerini kayalara vuruyordu.
Ve son anda sonunda dev kaplanı kıyıya çekmeyi başardılar.
İnsanlar hemen geri sıçradı ve bir saldırı bekledi.
Ama kaplanın kurtarıldıktan sonra yaptığı şey tüm köyü şok içinde dondurdu… 😱
Kaplan saldırmadı.
Dev hayvan güçlükle patilerinin üzerine kalktı, kürkünden sular akıyordu ve etrafta öyle bir sessizlik vardı ki sadece şelalenin sesi duyuluyordu. Kaplan birkaç saniye boyunca insanlara sadece sarı gözleriyle baktı. Sonra aniden yavaşça, neredeyse uçuruma düşen Rahim’in yanına doğru yürüdü ve herkes genç adamın şimdi öleceğini düşündü.
Kadınlar korkudan çığlık attı.
Ama kaplan birdenbire dikkatlice başını adamın omzuna yasladı, sanki onu kurtardığı için teşekkür ediyordu.
Bundan sonra hayvan arkasını döndü ve yavaşça ormanın içine doğru yürüyerek sık ağaçların arasında kayboldu.
Köy halkı uzun süre nehir kenarında durdu ve kendi gözleriyle gördüklerine inanamadı. Ama hiçbiri bunun o kaplanla son karşılaşmaları olmadığını bilmiyordu.
Çünkü birkaç gün sonra gece vakti ormandan yeniden tanıdık bir kükreme duyuldu…
