Doğum günü kutlaması yaptım — 40. doğum günüm. Uzun zamandır beklediğim büyük bir dönüm noktasıydı. Evi dekore ettim, masayı kurdum, ailemi ve arkadaşlarımı davet ettim. Akşam harika başladı — kahkahalar, müzik, kadeh kaldırmalar ve anılar. Herkes beni tebrik etti, sarıldı ve mutluluklar diledi. Gerçekten mutluydum… ta ki bir ana kadar.
Hediye zamanı geldiğinde özellikle heyecanlandım. İçten içe kocamın bana yeni bir telefon vereceğini hayal ediyordum — sonuçta eski telefonum küçük kızımız yüzünden kısa süre önce lavaboda boğulmuştu.
Sonra kocaman bir gülümsemeyle yanıma geldi ve o değerli turuncu kutuyu uzattı. Üzerinde ünlü bir markanın logosu vardı. Gözlerime inanamadım.
«Aç bakalım,» dedi kahkahasını zar zor tutarak.
Titreyen ellerle kapağı açtım… ve donakaldım.
İçi boştu. Telefon yoktu, talimat yoktu, hatta şarj cihazı bile yoktu. Sadece boş bir kutu.
Kocam yanı başımda durmuş, kahkahalarla gülerken, kayınvalidem yepyeni iPhone’una verdiğim tepkiyi filme alıyordu; kutunun içinde olması gereken o iPhone’a.
Doğum günümde kocam bana boş bir telefon kulübesi hediye etti ve kayınvalidem de yeni iPhone’una verdiğim tepkiyi filme aldı. Geri koyana kadar eğlendi.
Kocam gülmekten nefes nefese kalmış bir halde, «Komik, değil mi?» dedi.
Konuklar sustu. Odayı tuhaf bir sessizlik kapladı.
Boğazımda bir yumru hissettim. Ama olay çıkarmak istemedim. Gülümsemiş gibi yapıp «orijinal» hediye için ona teşekkür ettim. İçeride her şey kaynıyordu.
Parti bittiğinde, kendinden memnun kocam konukları uğurlamak için dışarı çıktı. İşte o zaman intikam planımı uygulamaya başladım. Kocamın gülmesini engelleyen bir şey yaptım 😨🫣 İlk yorumda devam ediyor 👇👇
Kocamın birkaç eşyasını sessizce topladım: bir diş fırçası, birkaç gömlek, bir şarj cihazı ve bir tıraş bıçağı. Her şeyi bir çantaya koyup kapının yanına koydum.
Kapıyı içeriden kilitledim ve ışığı kapattım.
Birkaç dakika sonra kapıyı çaldı.
«Aç kapıyı, ne oldu? Anahtarlarımı unuttum!» dedi, hâlâ eğleniyormuş gibi.
Doğum günümde kocam bana boş bir telefon kulübesi verdi ve kayınvalidem yepyeni iPhone’una verdiğim tepkiyi filme aldı. Ben telefonu yerine koyana kadar gülüyordu.
Sakin bir şekilde kapıya yürüdüm ve cevap verdim:
«Annenin evinde kalabilirsin. iPhone orada, eğlenceli ve seni filme alıyorlar. Bu arada, evde bir palyaçoya ihtiyacım olup olmadığını düşüneceğim.»
Ciddi olduğuma inanmayarak kapının önünde durdu. Kanepeye oturdum, kendime bir kadeh şampanya doldurdum ve o akşam ilk kez gerçekten gülümsedim.
Bazen en iyi hediye, birine şakaların sonuçları olduğunu hatırlatmaktır. 🎁💔
