Bir adam çöplükte eski, yıpranmış bir koltuk buldu ve onu eve götürdü. Koltuğu açıp içindekileri görünce herkes şok oldu.
Yaşlı adamın bir rutini vardı: her sabah çöp konteynerlerinin yanından geçerdi. Bunun «güne başlamanın» iyi bir yolu olduğunu söylerdi. Ama aslında, birilerinin işe yarar bir şey atıp atmadığını görmek de hoşuna giderdi.
Yıllar boyunca orada eski lambalar, sandalyeler ve hatta küçük dolaplar bulmuş ve bunları kendisi tamir etmişti.
O gün, her zamanki gibi, yolunda yürürken büyük çöp kutularının yakınında eski, yıpranmış bir koltuk gördü. Oldukça ağır ve tozluydu, kumaşı yer yer yırtılmıştı, ancak iskeleti sağlam görünüyordu.
Yaklaştı, koltuğun etrafında birkaç kez dolaştı, tahtayı eliyle sıktı ve düşündü:
«Biraz tamir edeceğim ve belki hala kullanılabilir.»
Koltuk oldukça ağır olduğu için uzun süre sürüklemek ve yavaşça eve yuvarlamak zorunda kaldı. Yolda birkaç komşu onu gördü ve şaşkınlıkla sordu:
«Neden bunu istiyorsun? Neden böyle eski bir şeyi sürüklüyorsun?»
Gülümseyerek cevap verdi:
«Eski her zaman yeni olabilir.»
Eve geldiğinde, karısı adamın sandalyeyi geri getirdiğini görünce başlangıçta hoşnutsuzlukla baktı.
«Çöpte başka bir şey mi buldun?» dedi.
Ama adam çoktan çalışmaya başlamıştı. Sandalyeyi ters çevirdi, aletlerini çıkardı ve iç kısmının ne durumda olduğunu görmek için ahşap oturma yerini sökmeye başladı.
Bir noktada, ahşap oturma yerini bir tornavidayla kaldırdı… ve içeride gördükleri ikisini de şok etti.
Gözleri faltaşı gibi açıldı, nefesi boğazında düğümlendi.
Koltukun içindeki gizli ahşap bölmede, kalın para desteleri düzgünce üst üste dizilmişti. Yeşil, kırmızı ve çeşitli renklerdeki banknotlar, lastik bantlarla dikkatlice bağlanmıştı.
Adam birkaç saniye şaşkınlıkla baktı.
«Gel de gör…» diye fısıldadı karısına.
Karısı yaklaştı, içeriye baktı ve hemen eliyle ağzını kapattı.
Koltukun gizli bölmesi büyük miktarda parayla doluydu. Düzinelerce deste vardı; o kadar çoktu ki, tüm ahşap bölme tamamen dolmuştu.
Sanki biri yıllarca kimseye söylemeden oraya para saklamış gibiydi.
Birkaç dakika boyunca odada sessizlik hakimdi.
Birinin öylece attığı eski, yıpranmış koltuk… aslında küçük bir serveti saklıyordu. Ve yaşlı çift, tüm bunların kendi evlerinde olduğuna hala inanamıyordu.
O kadar çok para vardı ki, tüm yaşlılıklarını hiçbir şey yapmadan, sadece bu beklenmedik keşfin tadını çıkararak geçirebilirlerdi.
