2 yaşındaki kızım komşunun atıyla oynamayı çok seviyordu ve onunla saatler geçiriyordu: ama bir gün bu at hakkında korkunç bir şey öğrendik 😱😱
Kızım buna ilk kez ilgi duyduğunda sadece iki yaşındaydı. Komşularımızın evinde gerçek bir at vardı. Küçük bir kız için bu gerçek bir mucizeydi: bu büyük ve sakin hayvanın yanında saatler geçirebiliyordu.
Atın boynuna sarılıyor, yanağını yumuşak yelesine yaslıyor ve küçük elleriyle sıcak sırtına vuruyordu. Bazen samanlıkta birlikte oynuyorlar, bazen de kızım sanki en iyi arkadaşıymış gibi atın yanında samanların üzerinde uyuyakalıyordu.
Onları izlerken gülüyorduk ama içten içe bazen endişeleniyorduk — sonuçta at büyük bir hayvan. Ancak ilk karşılaşmadan itibaren açıktı: at inanılmaz derecede zeki ve sakindi ve karşısındaki çocuğun özel bir şefkate ihtiyaç duyduğunu anlıyor gibiydi.
Bu durum aylarca böyle devam etti. Kızımız ata giderek daha çok bağlandı ve at da ona aynı sevgiyle karşılık verdi. Ancak bir gün komşumuz kapımızı çaldı. Oldukça ciddi görünüyordu.
— Konuşmamız gerekiyor, dedi içeri girer girmez.
— Bir şey mi oldu? Kızım kötü bir şey mi yaptı? diye endişeyle sordum.
— Hayır, dedi başını sallayarak. Ama bu kızınızla ilgili. Onu mutlaka doktora götürmeniz gerekiyor.
Kalbim sıkıştı.
— Neden? Bir sorun mu var?
Ve o anda korkunç bir şey öğrendim 😨😱
Daha sonra komşumuz, atının insanların sağlık durumundaki değişiklikleri hissedecek şekilde eğitildiğini ve son günlerde kızımızın yanında garip davrandığını açıkladı.
Artık onunla sakin şekilde oynamıyordu, sık sık kızımızı endişeli şekilde kokluyor, sanki bir şeyi anlamaya çalışıyordu ve bazen de onu korurmuş gibi kızımızla diğer insanların arasına giriyordu.
İlk başta bunun sadece hayvanın davranışları olduğunu düşündük ama sözleri bizi endişelendirdi.
Yine de doktora gittik. Muayeneden sonra korkunç bir teşhis duyduk: iki yaşındaki kızımıza kanser teşhisi konuldu. Ancak hastalık çok erken evrede fark edildiği için doktorlar zamanında müdahale edebildi.
Bugün kızımız hayatta ve sağlıklı. Hâlâ komşunun atıyla oynamayı çok seviyor ve biz bu hayvana büyük bir minnettarlıkla bakıyoruz. Çünkü çocuğumuzun sağlığına dikkat etmemiz gerektiğini bize ilk gösteren oydu.
