Masadan yemek çalan evsiz bir çocuğu cezalandırmak için imparator, onu daha önce birçok suçluya yaptığı gibi dev bir filin önüne atmalarını emretti: ancak arenada aniden öyle bir şey oldu ki izleyiciler büyük bir şoka uğradı 😨
O pazar sabahından itibaren şehir ağır bir sıcaklık altındaydı. Devasa arena çoktan insanlarla dolmuştu. Yüksek tribünlerde zengin tüccarlar, askerler, senatör eşleri ve her pazar buraya korkunç bir gösteri izlemek için gelen sıradan insanlar oturuyordu.
Arenanın ortasında dev bir savaş fili duruyordu.
Şehirdeki herkes bu hayvanı tanıyordu. Ağır zırhla kaplı bu dev fil, yıllardır imparatora hizmet ediyordu.
İmparator ise arenanın üzerinde altın bir tahtta oturmuş, olanları soğuk bir ilgiyle izliyordu.
Borular çalmaya başladığında askerler mahkûmları getirdi.
Birer birer kumun üzerine atıldılar.
Birden kapılar tekrar açıldı ve arena sessizliğe büründü.
Küçük bir çocuk getirildi.
Zayıf, kirli ve yalınayaktı.
İmparator yüksek sesle söyledi:
— Bu hırsız benim masamdan yemek çaldı.
Çocuğun yetim olduğu ortaya çıktı.
Günlerdir yemek yememişti ve saraya gizlice girerek biraz ekmek ve et çalmaya çalışmıştı.
İmparator çocuğa küçümseyerek baktı.
— Bugün bir aç hırsızı affedersem, yarın tüm şehir çalmaya başlar.
Kalabalık sustu.
Çocuk dizlerinin üzerinde duruyor, zor nefes alıyordu. Gözleri korkuyla doluydu.
Fil yavaşça yaklaşıyordu.
Bazıları yüzünü çevirdi.
Ama imparator sadece gülümsedi.
Fil iyice yaklaştı. Çocuk gözlerini kapattı ve ağlamaya başladı.
Tam o anda arenada öyle korkunç bir şey oldu ki tüm halk şok içinde donup kaldı. 😳😮
Dev fil aniden çocuğun tam önünde durdu. Birkaç saniye boyunca ölüm sessizliği vardı.
Sonra hayvan yavaşça başını eğdi ve sanki onu sakinleştirmeye çalışıyormuş gibi hortumuyla çocuğa nazikçe dokundu. Çocuk korkuyla gözlerini açtı ve fil aniden kendi bedeniyle onu askerlerden korumaya başladı.
Tribünlerde korku dolu bir uğultu yayıldı. İmparator aniden tahtından ayağa kalktı.
Savaşçılardan biri fili mızrakla itmeye çalıştı, ancak aynı anda hayvan öyle güçlü bir şekilde kükredi ki insanlar korkudan ayağa fırladı. Dev fil aniden askerlere döndü ve ayağını öfkeyle kuma vurdu, kimsenin çocuğa yaklaşmasına izin vermedi.
Kalabalık dehşete kapılmıştı.
Kimse bu hayvanın daha önce bir emre karşı geldiğini görmemişti.
Çocuk filin ön ayaklarının yanında titriyordu ve fil onun önünde yaşayan bir duvar gibi durmaya devam ediyordu.
Tam o anda seyircilerin arasındaki yaşlı bir adam aniden soldu ve bağırdı:
— Bu çocuğu tanıyorum…
İnsanlar ona doğru dönmeye başladı ve imparator yavaşça kaşlarını çattı.
Yaşlı adam titreyen eliyle doğrudan çocuğu işaret etti ve sessizce şöyle dedi:
— Bu, bir zamanlar bu fili henüz yavruyken kurtaran adamın oğludur…
Bu sözlerden sonra tüm arena öyle bir sessizliğe gömüldü ki sadece dev hayvanın ağır nefesi duyuluyordu.
