Yaşlı bir kadın bütün yaz ve sonbahar boyunca evinin çatısına sivri tahta kazıklar yerleştiriyordu. Herkes yaşlı kadının aklını kaçırdığından emindi… ta ki kış gelene kadar 😨😱
Haftalar boyunca yaşlı kadın her gün çatıya çıkıp “sivri tahta kazıklar” yerleştirdi. Kazıkların sayısı gittikçe arttı. Çatı garip, hatta korkutucu görünüyordu. Köydeki insanlar önce sadece izledi, sonra kendi aralarında fısıldaşmaya başladı.
— Onun evini gördün mü?
— Gördüm. Kocasının ölümünden sonra tamamen aklını kaçırmış gibi görünüyor…
Komşular kadında bir tuhaflık olduğundan emindi. Kocası bir yıl önce ölmüştü, kadın yalnız kalmıştı ve neredeyse kimseyle konuşmuyordu. Ve şimdi — bu.
Dedikodular her geçen gün büyüyordu. Bazıları onun kötü ruhlardan korunduğunu söylüyordu. Başkaları bunun garip bir tamirat olduğunu iddia ediyordu. En “cesur” olanlar ise yaşlı kadının “evinde bir tarikat kurduğunu” bile konuşuyordu.
— Normal bir insan çatısına böyle bir şey koymaz, diye fısıldaşıyorlardı marketin önünde.
— Yukarıdaki her şey tuzak gibi sivri. Bakması bile korkutucu.
Ama çok az kişi bu işe ne kadar emek verdiğini biliyordu. Her kazığı kendi seçiyordu. Tahta mutlaka kuru olmalıydı.
Kazıkları dikkatlice doğru açıyla sivriltiyordu. Yavaşça yerleştiriyor ve her şeyin sağlam durduğunu kontrol ediyordu. Çatısını ezbere biliyordu — hangi noktanın zayıf olduğunu ve neresinin güçlendirilmesi gerektiğini.
Bazen biri dayanamayarak doğrudan soruyordu:
— Bunu neden yapıyorsun? Birinden mi korkuyorsun?
Kadın gözlerini kaldırıp sakin bir şekilde cevap veriyordu:
— Bu benim korumam.
— Kimden korunma? — insanlar anlamıyordu.
— Gelecek olandan.
Bundan fazlasını açıklamıyordu.
Sonra kış geldi — ve tüm komşular yaşlı kadının neden bütün yaz ve sonbahar boyunca çatısıyla uğraştığını sonunda anladı 😨😱
Önce kar yağmaya başladı. Sonra rüzgâr geldi. Öyle güçlüydü ki ağaçları yere kadar eğiyordu. İnsanlar geceleri uyuyamıyordu — çatılar gıcırdıyor, çitler devriliyor, bazı evlerin çatı kaplamaları uçuyordu.
İşte o zaman komşular onları şoke eden bir şey gördü.
Fırtına dindikten sonra insanlar köyde dolaşıp hasarı kontrol etti. Birçok çatıda zarar vardı. Ama onun evinde tek bir tahta bile yerinden kopmamıştı.
Kazıklar darbeyi üzerine almıştı. Rüzgâr onlara çarpıyor, gücünü kaybediyor ve yukarı yönleniyordu. Çatı sağlam kaldı.
Daha sonra her şey anlaşıldı: yaşlı kadın ne yaptığını çok iyi biliyordu. Geçen kış güçlü bir rüzgâr neredeyse evini yıkıyordu. O zaman kocası hâlâ hayattaydı. Bu yapıyı ona anlatan da oydu — eskiden bu bölgelerde kasırgalara karşı kullanılan eski bir koruma yöntemi.
Kadın sadece onun sözlerini hatırladı ve her şeyi onun öğrettiği gibi yaptı.
Ve ancak o zaman insanlar bu garip çatıda zerre kadar delilik olmadığını anladı.
