Başından beri gelecekteki kayınvalidem bana karşı düşmanca bir tavır içindeydi. Hiçbir şeyi beğenmiyordu: işimi, geçmişimi, hatta konuşma tarzımı bile. Ona göre oğlu, zengin bir aileden “daha iyi” bir kadını hak ediyordu.
Her görüşme bir sınav gibiydi. Alaycı sözler, iğneleyici yorumlar ve “tavsiye” kılığında hakaretler. 😔🍷
Bunu görmezden gelmeye çalıştım ama durum kötüleşti. Nişandan sonra bile nefretini gizlemedi, nişanlım ise “o böyle biri” diyerek hep onu savundu.
— Çok abartıyorsun, diyordu. — Kötü niyetli değil.
Zamanla onun her zaman annesini savunacağını anladım.
Yine de düğünün her şeyi değiştireceğini umdum. Tören lüks bir yatta yapıldı.
Törenden sonra herkes kadeh kaldırdı. Kayınvalidem gülümseyerek yanıma geldi:
— Fotoğraf çekilelim.
Fotoğrafçıya döndüm.
Ve o anda kırmızı şarabı beyaz elbisemin üzerine döktü.
Önce sessizlik… sonra kahkaha. Nişanlım da güldü.
— Bu sadece bir şaka, dediler.
Ve o anda içimde bir şey tamamen koptu. 😱⚡
Kayınvalideme yavaşça baktım. Hâlâ gülüyordu.
Sonra ona doğru yürüdüm.
Düğünde kayınvalidem beyaz elbisemin üzerine kırmızı şarap dökmüştü, tüm misafirler ve nişanlım bile gülerek bunun sadece bir şaka olduğunu söylemişti. Ama birkaç dakika sonra yaptığımdan sonra çok pişman olacaktı.
— Gerçekten komik mi buluyorsunuz? — diye sakin bir şekilde sordum.
— Tabii ki. Yüz ifadeni görmeliydin — diye güldü.
Başımı salladım.
Sonra aniden elini tuttum.
Ne olduğunu anlayamadı.
Hızlı bir hareketle onu yatın kenarına çektim.
Bir saniye sonra çığlık atarak suya düştü.
Güverteye sessizlik çöktü.
Kimse gülmüyordu.
Misafirler şok içinde aşağı bakıyordu. Bazıları kenara koştu.
Nişanlım bembeyaz oldu:
— Sen ne yapıyorsun?!
Yavaşça herkese döndüm.
— Ne oldu? Bu sadece bir şakaydı.
Kimse cevap vermedi.
— Şimdi neden kimse gülmüyor?
Herkes başını eğdi.
Kayınvalidem sudan çıkarıldı — iyiydi ama tamamen ıslanmıştı.
Yüzüğü çıkarıp onun eline bıraktım.
— Kimin tarafında olduğunu gösterdiğin için teşekkürler.
Ve oradan uzaklaştım.
