Kendi annesinden kurtulmaya çalışan bir kadın, onu ıssız bir yol kenarında bıraktı ve arkasına bile bakmadan uzaklaştı; ancak çok yakında neler olacağını hiç tahmin edemedi 😨🕯️
Yaşlı kadın pencerenin kenarında duruyor, uzun zamandır hiçbir şeyin değişmediği avluya bakıyordu. Aynı banklar, aynı az sayıdaki yoldan geçen insanlar, aynı sessiz ve tekdüze ortam. Tam o sırada kızı odaya girdi. 🥀🌫️
— Anne, hazırlan, — dedi soğuk bir sesle. — Gidiyoruz, biraz değişiklik iyi gelecek.
Yaşlı kadın şaşkınlıkla ona baktı ve gözlerinde kısa bir umut parladı.
— Nereye gidiyoruz? — diye sordu kısık sesle.
— Göreceksin, — diye kısa bir cevap verdi kızı ve bakışlarını kaçırdı.
Kadın eşyalarını yavaş ve dikkatli bir şekilde toplamaya başladı; sanki hata yapmaktan korkuyordu. İçten içe bunun bir iyilik olduğunu umuyordu.
Yolculuk başta normaldi: şehir, trafik ışıkları, tanıdık sokaklar. Ama zamanla evler kayboldu, çevre boşaldı.
— Tatil için gittiğimizden emin miyiz? Pek öyle görünmüyor… — dedi çekinerek.
Kızı direksiyonu daha sıkı tuttu.
— Anne, soru sorma.
Arabanın içinde sessizlik oluştu.
Bir süre sonra araç neredeyse ıssız bir yola saptı.
Birden durdu.
— İn, — dedi soğuk bir şekilde.
Yaşlı kadın dondu kaldı.
— Ne? Neden?
— İn dedim.
— Kızım… anlamıyorum…
— Yeter, — diye sözünü kesti. — Yük oluyorsun.
Kapı açıldı ve kadın çakılların üzerine itildi.
— Böyle daha iyi, — dedi kızı arkasına bile bakmadan.
Araba uzaklaştı ve kayboldu.
Yaşlı kadın ıssız yolun ortasında tek başına kaldı.
— Neden…? — diye fısıldadı.
Ve kızı, çok yakında neler olacağını hayal bile edemedi. 🕳️😔
Yaşlı kadın, kızının arabası virajın arkasında tamamen kaybolana kadar yol kenarında uzun süre bekledi. İlk başta sadece uzaklara baktı; sanki her şey bir yanlış anlaşılmaymış ve kızı geri dönecekmiş gibi umut ediyordu. Ancak dakikalar geçti, yol boş kaldı ve sonunda cebinden eski bir cep telefonu çıkardı.
Ellerinin titremesine rağmen numarayı çevirdi.
— Alo… — dedi sessizce, sesini kontrol etmeye çalışarak. — Benim… yardıma ihtiyacım var…
Karşı tarafta kısa bir sessizlik oldu, ardından ses ciddileşti.
— Teyze? Neredesiniz? Ne oldu?
Her şeyi hemen anlatmadı. Sadece bulunduğu yeri söyledi ve sessizce ekledi:
— Yalnızım… yoldayım…
Kırk dakika sonra yanına lüks bir araba geldi. İçinden şık takım elbiseli bir adam indi — yıllardır görmediği yeğeni. Hızla yanına geldi, omuzlarını nazikçe tuttu ve gözlerinin içine baktı.
— Bunu kim yaptı?
Yaşlı kadın gözlerini yere indirdi ve neredeyse duyulmayacak bir sesle cevap verdi:
— Kızım…
Adam hiçbir şey söylemedi, sadece kısa bir şekilde başını salladı; sanki kararını çoktan vermişti.
Aynı akşam sıcak bir evde, elinde sıcak bir fincan çayla oturuyordu. Uzun bir aradan sonra ilk kez etrafında ona saygıyla yaklaşan insanlar vardı. Yeğeni gereksiz sorular sormadı, ancak ertesi gün bir avukat geldi.
Belgeler masanın üzerine yerleştirildi.
Yaşlı kadın uzun süre evraklara baktı; sanki tüm hayatını, kızının uğruna yaptığı her fedakârlığı yeniden hatırlıyordu.
— Emin misiniz? — diye sakin bir şekilde sordu avukat.
Başını kaldırdı.
O anda gözlerinde ne korku ne de tereddüt vardı.
— Evet… artık eminim.
Belgeleri sakin ve kararlı bir şekilde imzaladı.
Birkaç gün sonra evine geri döndü. Ancak artık yalnız değildi ve kolayca terk edilip unutulabilecek biri de değildi.
Aynı gün kapı aniden açıldı.
Kapıda, bavullarıyla birlikte kızı duruyordu; öfkeli ve her şeyin hâlâ kendisine ait olduğuna inanıyordu.
— Anne, neredeydin? Bunun ne anlama geldiğini hiç anlamadım…
Evde yabancı insanları görünce sustu.
Yeğeni sakin bir şekilde öne çıktı.
— Eşyalarınızı toplayıp gitmeniz daha iyi olur, — dedi sakin bir ses tonuyla.
— Burası benim evim! Siz kimsiniz?! — diye sert bir şekilde karşılık verdi kızı.
Adam belgeleri uzattı.
— Artık değil.
Kadın belgeleri kaptı, hızlıca göz gezdirdi… ve yüzü bembeyaz oldu.
— Bu… bir hata olmalı… Anne, bunu yapmış olamazsın…
Yaşlı kadın yavaşça ona yaklaştı.
Şimdi kızına, bir zamanlar kızının yol kenarında ona baktığı aynı sakinlikle bakıyordu.
— Yapabilirdim, — dedi sessizce. — Ve yaptım.
— Peki şimdi nereye gideceğim? — sesi titredi.
Yaşlı kadın ona bir an baktı ve ardından cevap verdi:
— Beni bıraktığın yere.
