🤰💔 Hamileliğimin yedinci ayındaydım ve kocamın beni aldattığından ilk kez şüphelenmeye başlamıştım. Eve geç gelmeye başlamış, telefonunu saklıyor ve bir telefon geldiğinde cevap vermek için odadan çıkmak adına sürekli bahaneler buluyordu. Hamilelik nedeniyle fazla endişelendiğimi düşünerek kendimi sakinleştirmeye çalışıyordum. Ama bir gün tanımadığım bir numaradan gelen bir mesaj gördüm ve kocamı takip etmeye karar verdim. O akşam gördüklerim ilk başta en kötüsünü düşünmeme neden oldu. Fakat gerçek çok daha korkunçtu…
Son birkaç haftadır kocamın değiştiğini hissediyordum.
Eskiden benden hiçbir şey saklamazdı.
Telefonlarımızı masanın üzerinde bırakabilir, planlarımız hakkında sakin bir şekilde konuşabilir ve doğacak bebeğimiz için birlikte eşyalar seçebilirdik.
Ama sonra her şey değişti.
İşten eve giderek daha geç gelmeye başladı.
Neden geç kaldığını sorduğumda kısa cevap veriyordu:
— İş.
Bazen balkona çıkıp telefonla konuşuyordu.
Ben yanına gelir gelmez de hemen susuyordu.
Bir gün bazı uygulamalara şifre koyduğunu fark ettim.
Hiçbir şey söylemedim.
Gerçeği öğrenmekten korkuyordum.
Hamileydim, çabuk yoruluyordum ve stresten uzak durmaya çalışıyordum.
Ama bir gece telefonunu mutfakta bıraktı.
Ekranda tanımadığım bir numaradan gelen bir mesaj belirdi.
“Buluşmamız gerekiyor. Bugün. Bunu daha fazla erteleyemeyiz.”
Mesajı birkaç kez okudum.
Kalbim o kadar hızlı atıyordu ki nefes almakta zorlanıyordum.
Kocamı uyandırmadım.
Sadece yatak odasına geri döndüm ve bütün gece tavana bakarak geçirdim.
Sabah her zamanki gibi işe gitti.
Ancak yaklaşık bir saat sonra arabasının hâlâ evimizin önünde olduğunu fark ettim.
Pencereden dışarı baktım.
Birkaç dakika sonra binadan çıktı.
İşe giderken giydiğinden tamamen farklı kıyafetler giymişti.
Ve arabasına doğru gitmedi.
Yürüyerek yan sokağa doğru ilerledi.
Ne yaptığımı ben de bilmiyordum.
Montumu giyip dikkatlice arkasından çıktım.
Karnım nedeniyle yürümekte zorlanıyordum, bu yüzden aramızdaki mesafeyi korumaya ve beni fark etmemesini sağlamaya çalıştım.
Birkaç dakika sonra küçük, eski bir binanın avlusuna girdi.
Park edilmiş bir arabanın arkasında durdum.
Kocam etrafına baktı.
Ve sonra o ortaya çıktı.
Yabancı bir kadın.
Onu daha önce hiç görmemiştim.
Kocamla yaklaşık aynı yaştaydı ve elinde büyük bir dosya vardı.
Kocam kadına doğru yürüdü.
Birkaç saniye boyunca sessizce birbirlerine baktılar.
Sonra kadın bir şey söyledi ve kocamın yüzü gözle görülür şekilde bembeyaz oldu.
Sarılmalarını bekledim.
Öpüşmelerini.
En kötü şüphelerimi doğrulayacak herhangi bir şey görmeyi bekledim.
Ama bunların hiçbiri olmadı.
Tam tersine.
Kocam korkmuş görünüyordu.
Kadın dosyayı ona uzattı.
Kocam dosyayı açtı, belgeleri inceledi ve birkaç kez başını iki yana salladı.
Ardından ikisi birlikte binaya girdiler.
Ben dışarıda kaldım.
Ne olduğunu anlayamıyordum.
Birkaç dakika sonra kocam tek başına dışarı çıktı.
Sanki korkunç bir şey öğrenmiş gibiydi.
Arabanın yanında durdu, telefonunu çıkardı ve birini aradı.
Sadece birkaç kelime duyabildim:
— Hayır… Bunu öğrenmemeli…
Ellerim buz gibi oldu.
Bu kadın kimdi?
O dosyanın içinde ne vardı?
Ve kocam neden bütün bunları özellikle benden saklıyordu?
Henüz bu buluşmanın aldatmayla hiçbir ilgisi olmadığını bilmiyordum.
Daha sonra öğrendiğim gerçek o kadar korkunçtu ki, uzun süre bütün bunların gerçekten benim başıma geldiğine inanamadım.
Kocamın Buluştuğu Yabancı Kadın – 2. Bölüm
O gece boyunca o buluşmayı aklımdan çıkaramadım.
Özellikle de kocamın söylediği sözleri:
— Bunu öğrenmemeli…
Ertesi gün telefonunu kontrol etmeye karar verdim.
Bunu yapmak istemiyordum ama gördüklerimden sonra ona artık öylece güvenemezdim.
Telefonunda o kadınla yaptığı yazışmayı buldum.
Başlangıçta sıradan mesajlar vardı.
Ama sonra bazı belgelerin fotoğraflarını gördüm.
Ve benim adımı.
Adresimi.
Pasaport bilgilerimi.
Hatta ona hiçbir zaman göndermediğim sağlık kayıtlarımın bir kopyasını bile.
Ellerim titremeye başladı.
Mesajları okumaya devam ettim.
Kadın şöyle yazmıştı:
— Belgeleri imzaladığında her şey hazır olacak.
Kocam cevap vermişti:
— Hiçbir şeyden şüphelenmeyecek. Önemli olan çocuğun doğmasını beklemek.
Nefesimin kesildiğini hissettim.
Aşağıda başka bir mesaj daha vardı:
— Bundan sonra daire bize geçecek.
Mesajı birkaç kez okudum.
Daire mi?
Hangi daire?
O anda hatırladım: Birkaç ay önce kocam beni aniden kendi adıma bir sigorta yaptırmaya ve bazı belgeleri imzalamaya ikna etmişti.
Bunların krediyle ilgili sıradan evraklar olduğunu söylemişti.
Beni kandırabileceğini hiç düşünmemiştim.
Okumaya devam ettim.
Ve en korkunç şeyi gördüm.
Kocamın bu kadınla birlikte aylardır bir dolandırıcılık planı hazırladığı ortaya çıktı.
Kocalarına veya akrabalarına maddi açıdan bağımlı olan hamile kadınları buluyorlardı.
Daha sonra çeşitli bahanelerle bu kadınlara vekâletnameler, sigorta belgeleri ve mülkle ilgili evraklar imzalatıyorlardı.
Ama ben onlar için özel bir durumdum.
Çünkü benim adıma çok yüksek miktarlı bir sigorta yaptırmayı planlıyorlardı.
Çocuğun doğumundan sonra ise benim sözde kendi isteğimle kocama mal varlığımı yönetme hakkını devrettiğim bir durum yaratacaklardı.
Yatağın üzerinde oturuyor ve gözlerime inanamıyordum.
Bunca zaman boyunca benim için endişelendiğini söylüyordu.
Bana vitaminler alıyordu.
Muayenelere benimle birlikte geliyordu.
Ailemizi korumak istediğini söylüyordu.
Oysa gerçekte her şeyi benden almak için hazırlıyordu.
Ama en korkunç şey henüz ortaya çıkmamıştı.
O kadından gelen bir mesaj buldum:
— Bir şeylerden şüphelenmeye başlarsa B planını kullan.
Kocam cevap vermişti:
— Endişelenme. Doğumdan sonra çocukla fazlasıyla meşgul olacak.
İçimi buz gibi bir soğuk kapladı.
Hemen evden mümkün olduğunca çabuk ayrılmam gerektiğini anladım.
Ama ayağa kalkmaya çalıştığım sırada yatak odasının kapısı açıldı.
Kocam kapıda duruyordu.
Doğrudan bana bakıyordu.
— Mesajlarımı okudun mu?
Hiçbir şey söylemedim.
Elimdeki telefonu gördü.
Ve yüz ifadesi değişti.
— Beni dinle…
— Yaklaşma.
Bana doğru bir adım attı.
— Her şeyi yanlış anladın.
— Belgeleri gördüm.
Sustu.
— Sigortayı biliyorum. Daireyi biliyorum. Ve onu da biliyorum.
Kocam birkaç saniye boyunca bana baktı.
Sonra tamamen sakin bir şekilde şöyle dedi:
— O zaman neden daha önce öğrenmeni istemediğimi anlıyorsun.
Korkuya kapıldım.
— Ne demek istiyorsun?
Karnıma baktı.
— Çünkü artık bizim için fazla değerlisin.
Geriye doğru çekildim.
Ve ancak o anda, bütün bu süre boyunca onu beni aldatmakla suçladığımı anladım.
Başka bir kadınla görüştüğünü sanıyordum.
Ama onun bir sevgilisi yoktu.
O ve bu kadın, hamileliğimi planlarının bir parçası olarak kullanarak bana karşı bir dolandırıcılık planı hazırlamışlardı.
Ve artık neden daha çok korkmam gerektiğini bilmiyordum:
benden almak istedikleri şeylerden mi,
yoksa çocuğum doğduktan sonra tam olarak ne yapmayı planladıklarından mı.
