Nişanlımın ailesi altı ay boyunca benimle Arapça alay etti, hiçbir şey anlamadığıma tamamen emindiler. Arapçayı akıcı konuştuğumu ve onlar için uzun süre unutamayacakları bir sürpriz hazırladığımı ise hiç bilmiyorlardı 😲🫣
Altı ay boyunca sustum.
Altı ay boyunca nişanlımın ve ailesinin benim hakkımda Arapça konuşmalarını dinledim; tek kelime anlamadığımdan emindiler. Beni sadece gülümseyip başını sallayan saf bir kız sanıyorlardı.
Arapçayı akıcı konuştuğumdan haberleri yoktu. Ve bunun onlar için nasıl biteceğini kesinlikle tahmin edemiyorlardı.
Akşam, pahalı bir restoranın özel salonunda geçiyordu. Uzun masada nişanlımın neredeyse bütün akrabaları oturuyordu. Hızlı konuşuyor, birbirlerinin sözünü kesiyor ve gülüyorlardı. Arapça konuşmalar hiç durmuyordu, sanki ben orada yokmuşum gibi.
Masanın başında nişanlım oturuyordu — ona Samir diyelim. Eli omzumun üzerindeydi. Hiçbir şeyi çevirmiyordu. Çeviriyormuş gibi yapmaya bile çalışmıyordu.
Annesi Fatima, masanın diğer ucundan bana dikkatle bakıyordu. Bakışlarında, kendini üstün gören insanlarda bulunan o küçümseyici sakinlik vardı.
Samir kardeşine eğilip Arapça şöyle dedi:
— Düşünsene, bugün yine makineden kahve söyledi. Gerçek kahvenin nasıl düzgün yapıldığını bile bilmiyor.
Kardeşi alaycı şekilde güldü:
— Ciddi misin? Kakuleyle tarçını ayıramayan bir kadınla mı evleneceksin?
Sakin bir şekilde suyumdan bir yudum aldım. Yüzümde nazik bir gülümseme vardı. Yıllarca çalıştığım o gülümseme. Dubai’de sekiz yıl yaşadım. Ve bu sürede bir şeyi öğrendim: insanlar en çok başkalarını küçümsediklerinde kaybederler.
Samir’in eli omzumu biraz daha sıkı tuttu.
— Annem bu elbisenin sana çok yakıştığını söylüyor, — diye tatlı bir sesle çevirdi.
Daha da yumuşak bir şekilde gülümsedim.
— Ona teşekkür ettiğimi söyle. Bunu duymak güzel.
Oysa sadece bir dakika önce Fatima elbisenin fazla açık olduğunu ve ucuz göründüğünü söylemişti.
Nişanlımın kız kardeşi sesini bile alçaltmadan ekledi:
— Dili bile bilmiyor. Çocukları nasıl yetiştirecek? Hollywood filmleriyle mi?
Samir güldü:
— Önemli olan ne konuştuğumuzu anlamaması. Böyle daha rahat oluyor.
Masa kahkahalarla doldu.
Ben de güldüm. Küçük, kontrollü bir kahkaha. Onlar karşılarında şaşkın bir yabancı görüyorlardı. Ben ise o anda bu hikâyeye nasıl son vereceğimi çoktan planlamıştım.
Benim yaptığım şeyden sonra bütün aile bana şaşkın gözlerle baktı 😨
Bunu benden kesinlikle beklemiyorlardı 😢
Yavaşça masadan kalktım. Herkes hâlâ gülümsüyordu; şimdi İngilizce utanç verici bir şey söyleyeceğimi düşünüyorlardı.
Onlara baktım ve kusursuz bir Arapçayla konuşmaya başladım:
»أشكركم جميعًا على صراحتكم طوال هذه الأشهر.»
Bu aylar boyunca gösterdiğiniz dürüstlük için hepinize teşekkür ederim.
Kaşıklar havada donup kaldı.
»شكرًا لكِ على ملاحظاتكِ حول ملابسي.»
Elbisem hakkındaki yorumlarınız için teşekkür ederim.
»وشكرًا لنصائحكم حول كيف يجب أن أكون زوجة صالحة.»
Ve nasıl “doğru” bir eş olmam gerektiğiyle ilgili tavsiyeleriniz için teşekkür ederim.
Artık kimse gülümsemiyordu.
Bakışlarımı nişanlıma çevirdim.
»كنت أسمع كل كلمة. ولم أكن صامتة لأنني لا أفهم… بل لأنني كنت أراقب.»
Her kelimeyi duydum. Ve sessiz kalmamın nedeni anlamamam değildi… sizi gözlemlememdi.
Salonda derin bir sessizlik oluştu.
Sonra sakin bir şekilde, gülümsemeden ekledim:
»وبالمناسبة، والدي سيسترجع كل الأموال التي استثمرها في شركتكم.»
Bu arada, babam şirketinize yatırdığı tüm parayı geri çekecek.
İlk değişen kişinin babasının yüzü oldu.
»وسيكون مهتمًا جدًا بمعرفة كيف تعاملتم معي.»
Ve bana tam olarak nasıl davrandığınızı öğrenmekle çok ilgilenecek.
Yüzüğü çıkardım ve dikkatlice masanın üzerine bıraktım.
»الآن أصبح القرار أسهل بكثير.»
Artık karar vermek çok daha kolay oldu.
Ve bu kez sessizlik tamamen farklıydı.
